Muf..

Oturdum kendi ellerimle, kendime muffinler yaptım
p.s;
üzümlü,tarçınlı,kakaolu,sade..

Tanımadan.

Sabah,sabah ne kadar sinirlendiğimi anlatamam.
Aslında sinir değil de bu, ne bileyim..
İnsanların önyargıları beni hasta ediyor, bunaltıyor, ister istemez üzüyor..
Şımarıklığa tahammülüm asla yok, hani birini hiç tanımaz ama ardından-arkasından ahkam keser,atıp tutarsın ya bana göre bu şımarıklıktır başka bir açıklaması yok..
Küçüklüğümde abimi kıskanırdım mesela, kız arkadaşlarından nefret eder, sadece bana odaklansın ister, şımarıklık yapardım büyüdükten sonra fark ettim bunun ne kadar saçma bir duygu olduğunu, benim birinden hoşlanmam ne kadar doğalsa onunkinin de o derece doğal bir hak olduğunu..
İnsanın çevresinde ki olumsuz düşünceler insanı etkiler, sakınır-saklar hale gelirsin belki anlatmak istediklerin olur ama aile önyargıları yüzünden bundan hiç bahsetmezsin..
Üzücü bir durumdur bu kişi için fakat önyargıları yayan kişi için hiç sorun değildir bu,umurunda değildir, ve gün gelipde karşıda ki insanın bunu öğreneceğinden habersizdir..( hoş o kişi karşıdakinin bunu öğrendiğini anladığında da tepkisi belli olur 'oh iyi olmuş' ' ahaha baksana ne kadar alınmış,yazıık' ' aman banane ya çokta umurumda sanki' gibi.. )
Allah var ki ailem tarafından bu tür konularda gerek annem olsun gerekse babam gayet iyi yetiştirildiğimi düşünüyorum, insanları tanıdıktan sonra bir kanıya varıyor, tanımadan etmeden kimsenin arkasından ukalaca konuşmuyorum, terbiyesiz değilim çok şükür..

İnsanlar kötü düşüncelerinin evrende dönüp dolaşıp yine kendi başuçlarına konacaklarını bilselerdi eminim ki asla ağızlarını açmazlardı.

p.s;
Hakkımda kim ne düşünüyorsa dilerim ki Allah ona bin katını nasip etsin..
İyi veya kötü siz karar verin.

hey, look at me !

i'm sorry, i can't hear u over the sound of how awesome i'm.

Huyum kurusun.

'' Astral seyahate bile çıksam;
yanıma en az iki bavul alırım.. ''

Korkmalısınız.

10 cm topukluyla koşabilen,
gözüne tek seferde eyeliner sürebilen,
saçını bir kalemle toplayabilen bir türden korkmalısınız..

Sonun başlangıcı!

Gençliğinin baharında parlak biriydi. Geleceğe dair umutları vardı. Ders çalışacak, başarılı olacaktı. Sonra bilgisayarın açma tuşuna bastı.

Usul,usul yazacağım bütün hataları yüzlere çarpar gibi ve okumaya utanır hale gelip sonuna kadar dayanamayanlara ithaf edeceğim tüm boşlukları.
Nokta koymayacağım satır sonlarına, virgülleri bırakacağım satır başlarına dilediğiniz yere koyabilirsiniz, işte o kadar acizsiniz.

SMS

- Naber,nasılsın,tutuyomusun oruç,ilk günün nasıl geçti?
- Evet tutuyorum açlık yok ama susuzluktan ölmek üzereyim :(
- Yaz günü zor ya film,kitap,uyku flan takıl ya da sen küçüksün iç bişey olmaz.

p.s;
ama bittim ben bu son mesaja ya .d

İşte bu benim.

Kusurlarımı Seviyorum..
Darılınca suratımı asmayı,canım sıkıldığında olur olmaz bağırmayı,kıskançlık krizlerimi...
Bazen düşünmediklerimi birden söylemeyi...
Bazen her şeyi yüzüme gözüme bulaştırmayı...Öfkelerimi,kızınca küsmeyi,heyecanlarımı...
Geç yatıp geç kalkmayı,yatakta tembellik yapmayı..Gereksiz para harcamayı...
Bazılarını haketmediği halde sevmeyi..
İçimdeki çocuğu,beni seviyorum..
İyi ki varım,iyi ki ben benim,
ne mutlu bana çok mükemmel değilim...
Ama bir tane daha yok benden...

zaman

Saatler de susar bazen.
Bir gül açmaz.
Bir gün solar.
Acı denemekte gizlidir.
Denemek yenilmekte.
Ölüm en başından bellidir yolun.
Bir gün terk edilmek de.
Bardaklar da susar bazen.
İhanet aç bir timsahtır.
Umut paylaştıkça çoğalır.
İnanmak bir çocuğa silah satmaktır.
Neden sonra sevişir herkes.
Ve aynı gün başka yatakta.
Başka semtte başka sokakta.
Benimle uyanırsın bazen.
Duvarlar susar.
İşte o zaman anlarsın.
Zaman aymazlık,
Bilirken anlamamazlıktır…

Sen o kadınla uyurken üzerini benimle örtüyorsun ya.
Ben çok üşüyorum.
Örtme…

vou.

Şu evden tek bir çantayla kaçanlar varya en çok ilgimi onlar çekiyor,
ben 10 günlük tatile gitsem nakliye tutasım geliyor..

Pas

Bir kaç hayattan daha geçeceksin belki, başkalarının hayatlarını da çalacaksın mesela hayallerini, çocukluklarını, gelecekleri ama sonunda hep geri verecek sen yine hep ıssız kalacaksın.
Bir şeyler planlayacak, uzun yolculuklara çıkacak, evinin yolu seni unutacak sonunda hep başladığın noktaya varacaksın, anlayacaksın ki dünya gerçekten yuvarlak..
Sen yağmurları anlamaya çalışırken ben evimin bahçesinde belki birkaç şarkı daha yazacağım sana, saçlarım hala uzun olacak, en sevdiğim renk hala pembe ama tozları sende kalacak..
Bir çok insanla konuşacaksın yolculuklarında, kiminin hayatından geçerken, kimininkini mahvederken,
insanlar pek bir şey yapamazlar ve sana da yapamayacağını söyleyeceklerdir eminim, onları dinleme..
Beni acıtma sebebini soracaklar sana tenha zamanlarda ve sen konuyu şahsi fikirlerinde geçiştirecek, restore etmeye çalıştığın hayallerinden bahsedeceksin, oysa hepimiz bileceğiz;
Kişilikli kadınlar kişiliğini, kişiliği olmayanlar dişiliğini kullanır ve genelde erkekler hep ikincisini tercih ederler..
Alay edebilecek kadar yalnızlaşacaksın zamanla, gitmen gerektiği zaman gitmediğinden; gitmek istediğin zamanlar hep geç kalmışlıklar yaşayacaksın, pişman olmak değil de derin bir kederle hep yapmak istediklerinden uzaklaşmış olacaksın..
Evet, ben çok üzüleceğim mutlu sonların daima bitmemiş hikayelerde yer almasına,  Alice'in harikalar diyarında ağlamasına ve daha nice masalların kandırılmış sonlarına..
Her gün yeni bir şarkı bulacağım kendime armağan edebileceğim çoğunu hitap gibi üstleneceğim ve bir sürü satırlar dolduracağım sonunu asla getirmediğim..
“Gittiğin günden beri tenimde faili meçhul parmak izleri.Asılı bıraktın hayatın ortasında,tek dayanağım paslı bir çivi"

Eksik bir şey mi var..

Eksik bir şey mi var, hayatımda,
gözlerim neden sık,sık dalıyor..
Eksik bir şey mi var hayatımda,
gökyüzü bazen ciğerime doluyor..
Öyle bir şey ki bu kolay anlatamam,atsan atılmaz satsan satamam..
Eksik bir şey mi var anlayamam, bak çayım sigaram herşeyim tamam..

N'apıyım?

Midemin fotoğrafını çektirip evin duvarlarına asmak istiyorum;

' baba bak kapasitem bu kadar allah aşkına zorlama o kadar! ' diye..

Yol boyu

İnce,ince hazırlıyor yolunu..
Zira kaldırımlarını ben boyuyorum rengarenk geçip gitsin diye..

Evet, ben yine taşınıyorum...

Bensiz.

Mevsimler bensiz kalacak,
Sonbahar üzülür, dosttuk
İlkbahar belli etmez, eminim
Diğerleriyle sadece arkadaştık
Sıcak demeden, soğuk demeden

Tanıdıklar bensiz kalacak
Bazısı üzülür, dosttuk
Bazısı belli etmez, eminim
Diğerleriyle sadece arkadaştık
Yakın demeden, uzak demeden

Müzik bensiz kalacak
Ama devam edecek
Susmasın zaten asla
Vasiyetim bu değil

Sen bensiz kalacaksın
Belki çok üzüleceksin
Ama uzun zaman için değil, eminim
Sil gözünün yaşını
Elbette bekleyeceğim
Ve inan sadece seni özleyeceğim

!!

Allahsız,kitapsız!
Senin o 7 dakikalık ispanyolca konuşmana sırf o gitardan mi sesi vereceksin diye sabrettim,dinledim
sen ne yaptın? Gitara dokunmadan teşekkür edip videoyu bitirdin ya, ben hiçbirşey demiyorum sana,hiç!

Birşeylerin büyüsü daima bozulur,asla aynı kalmaz, iyi başlayan şeyler daima seni hüsrana uğratır,
özenle hazırladığın kurabiyeleri fırına koyduktan sonra elektiriklerin kesilmesi gibi..
Hayat böyle birşeydir işte,
zamanla değer vermekten çok değer almanın daha iyi olduğunu kavrarsın, en vazgeçilmezlerinin bile aslında vazgeçilmeye ne kadar meğilli olduklarının farkına varırsın.
Ateşe atlamaktansa ateşe atmanın, yanmaktansa yakmanın, feda edilmektense feda etmenin farkına varırsın..
Çünkü bir kez ateşe atlamış,bir kez yanmış ve sen bir defada olsa feda edilmişsindir..
anında kavrayamazsın bunu, biraz zaman biraz sabır gerektirir.
Görmek için bakmak yetmez çoğu zaman,
incelemek,yargılamak,sorgulamak lazımdır..
İnce eleyip sık dokumak derler ya, önceden yaptığının aksine davranman gerekir ve bunu sana zaman aşılar..
Belki çok saçma olacak ama;
zamanla can yanmaz hale gelir, hissetmezsin bile, bir defa kaybettiğinin değerini yeniden bulduğunda anlarsın derler ya, sen zaten kaybetmemek için deli gibi çırpınmışsındır..
Sonra bir bakarsın;
bulmak bile istemez hale gelmişsindir..

sometimes

Bazen ' herşey güzel olacak ' diye düşünüyorum..
sonra;
geçiyor..

Şifre..

Elin avrupalısı evrenin şifresini çözmeye çalışıyor,
ben; alt komşunun wireless şifresini.
Adaletin bumu dünya ?

G-İ-T-M-E-K  B-Ö-Y-L-E   O-L-U-R

N-O-K-T-A

Kardeşlerin ortak kaderi.

Çaresizlik..
Umutların tükendiğini görmek, umutlar tükenirken direnmeye devam etmek..
Herhangi bir eşyada anımsamak onu, adını söylemek sonra bir anda gün ortasında güneşin batması, sanki tüm şarkıların küfür gibi yüzüne vurması,bakmak görememek uzanmak dokunamamak..
İşte böyle başlar her vedanın önsözü..
Bir acı oturur içine, herkesin başsağlığı gibi dilinde sana söylediği o cümle ''zamanla.. ''
Hiç onsuz uyumadım ki ben diye düşünürsün,nefes alamıyorum, düşünemiyorum,konuşamıyorum,yiyemiyorum,içemiyorum..
İlk gün gülümsersin hayata ve bir kaç gün kandırırsın kendini sonra lanetler başlar ardı sıra, hayıflanırsın kendi kendine, yapmasaydı keşke,yapmasaydım bende böyle diye..
Günler ağır ve ağdalı geçer o anlarda sanki zamanı durdurmuşlarda bile bile işkence yapıyorlar gibi sana..
Uyandığında yine ilk onun adı düşer aklına, Allahım dersin ne olur al artık içimden.
Belli aralıklarla konuşursun anlatmaya çalışırsın herkese onu,gülüşünü,lanet olası gidişini,seni yarım bırakıp acımadan nefesini kesişini..
Sevmiyormuş dersin, nasıl sevemez beni, onca zaman o kadar mı değersizdi..
Kalp sıkışır dil tekerrür eder, zaman geçer..
Bir zaman sonra uyandığında değilde ılık bir esintide adı düşmeye başlar aklına, deniz vurdukça kıyıya,
yağmur düştükçe avuçlarına ama öyle bir şeydir ki bu gülümsersin yalnızca, iyikilerin başı bile olmaya başlar belli bir zamandan sonra..
Sonra,sonra,sonra..
Ara,ara gelmeye başlar aklına,
haftada bir kaç kez anmaya,
birde bakmışsın ki içinden sıyrılıp uçmuş başka dünyalara..
Güzel şeyleri anımsıyorsun artık aslında, işte o zaman gerçekten bitmiştir sayfa.
Lanet etmiyor,hatırlamıyor,zamandan şikayet etmiyorsundur artık,aylar geçmiş kalp ritmin düzelmiş olağan insanlardan farksızlaşmıştır artık oda.
Belki bir gün karşılaşırız bir yerde diyerek kapatıveriyorsundur konuyu, bazı cümlelerde ona değiniyor başkalarıyla nokta koyuyorsundur..
Belki söylemesi çok zor olacak ama bir başkası için kalbinde bir bahar telaşesi hazırlıyorsundur..
Zaman,
öyle garip bir mucizedir ki,
acının en derinini ciğerine işler zannederken sen, zehrin panzehirini damarına enjekte ediyordur aslında..
Unutamam zannederken sen, gün gelip çıktığında karşına öylece bakıyor,gülümsüyor ve çekip aldırmadan,korkmadan devam bile edebiliyorsun yoluna..


p.s;
Öyle tanıdık geliyordu ki abim dökerken o cümlelerini bana, diyebileceğim tek cümle kalıyordu dudaklarımda,zamanla..


'Benay,Şimdi bana hiçbirşey demeyin,ya onu içimden alın ya geri getirin.. Çok sevmekten korkuyorum ki delireceğim..


toplasan avuçlarıma yıldızları, tatmadım ki hiç ben böyle bir acı..
Yüreğim yangın yeri sanki, ateşlerde yanıyor acı acı..'

Tarçın..

Tarçınlı süt ve tahinli kurabiye seni en çok bunlar özetleyebilirdi herhalde..